Roddel & achterklap - Reisverslag uit Mexico-stad, Mexico van Annemieke Boendermaker - WaarBenJij.nu Roddel & achterklap - Reisverslag uit Mexico-stad, Mexico van Annemieke Boendermaker - WaarBenJij.nu

Roddel & achterklap

Door: webmaster

Blijf op de hoogte en volg Annemieke

23 Juli 2009 | Mexico, Mexico-stad

Hallo thuisfront!


Dit was alweer mijn laatste week Terapia Intensiva. Wat gaat de tijd snel! En ik heb wederom veel te vertellen!

Zondag twee weken terug ging ik met Guillermo, Esther en een vriend van Guillermo naar een Waterpretpark, vér buiten Mexico-stad in Ixtapan. Esther en ik keken er errug naar uit, vooral vanwege de beloofde aanwezigheid van Thermische baden. Bij aankomst na bijna 2 uur rijden door stad en land, bleken de thermische baden echter lang niet zo aanlokkelijk, maar gevuld met bruin modderwater. De randen van de baden waren helemaal begroeid met shizzle. Whahaha, no way dat wíj daar lekker in gingen dobberen!
Gelukkig waren de baden waar de vele glijbanen op uitkwamen wel ´schoon´ (Lees: Verchlorificeerd) water. De glijbanen waren tamelijk briljant en vooral de laatste was mega-goed: Een cirkelvormige, overdekte, brede waterstroom, waarin je met 100 man tegelijk in rubberen banden rond dreef. Om dan eens per halve minuut door een enorme vloedgolf door het ´systeem´ voort gespoten te worden. Ik ben wel 40 keer holderdebolder over de kop gegaan!
Na het zwemmen natuurlijk altijd trek in patat, snack en snaai; En voor het eerst hier in Mexico noodgedwongen gebroken met mijn vegetarische leefstreven. Heerlijk gegeten dus ;-)


Op de weg terug naar Mexico-city reden we op een vers ongeluk aan. Guilermo en zijn maat zijn leden van Cruz Roja en we stopten dan ook meteen om hulp te bieden. De achterklep werd open gegooid en volledige Firts-Aids kits kwamen eruit te voorschijn. Al kwispelend kreeg ik ook een bot toegegooid, uhm...ik bedoel: Ik kreeg een prachtige ´snelle´ rode jas aan. En op naar de ravage! In de chaos kwam ik echter niet uit de voeten met mijn keurige, doch langzame spaans en ik hield het bij observeren en adviseren, planken en tillen. Was wel suuuuuper gaaf, ghehehehe. Stuiterstuiter :-D
Thuis bij Guillermo aangekomen hebben we een heerlijke pizza gegeten en gepraat over politiek, literatuur en lekker eten.

De week verliep verder gesapig. Donderdagavond zag ik eindelijk Rodrigo weer en werd ik geconfronteerd met het roddel -en achterklapnetwerk wat er om mij heen kennelijk ontstaan was. Rodrigo vond het namelijk niet erg als ik uitging met iemand anders, als ik het hem maar gewoon zei....Na een lang gesprek, waarbij over en weer veel misverstanden kwamen en verdwenen, bleek het dat er heel wat verhalen over mij de ronden deden. Zo scheen ik te daten met iemand uit het ziekenuis. Die kerel zou ook al meerdere malen bij mij thuis zijn geweest. (En alleen Esther en Ailyn zijn bij me thuis geweest voor 15 minuutjes EN ik date niemand anders) Ik zou ook proberen te sjoemelen met geld. Wauw! - Mede mogelijk gemaakt door lieftallig stuk verwend vreten, Ana P. kleindochter van Titi.
Gelukkig is Rodrigo ook niet van gister en was het uiteindelijk vrij snel weer helemaal prima tussen ons.

Vrijdag zou ik met Esther naar een afstudeerfeest van Lucia, een van de interns. We waren echter zo moe dat de reis door de halve stad in een taxi ons echt te veel was. Na het kijken van American Pie kwam ik half somnolent om 24h aan bij mij thuis. Ik besloot Titi even te verwittigen van mijn thuiszijn. Zij was ´bij de buren (zoonlief dus)´ en ik mocht niet vertrekken voor ik beneden in de kelder even het feest van kleinzoon Hugo had aangedaan. Tamelijk verlegen in mn up de kelder in (klinkt erger dan het was ;-) en meteen verwelkomd door een 15 tal aangeschoten jongens met enkele verloren vriendinnetjes EN EEN WATERPIJP. Het feest kon voor mij dus tóch beginnen! En wat ging het snel! Eerst een shot Tequila, vervolgens......een shot Tequila en daarna twee Cuba´s en na een uurtje waggelend en zingend arm in arm met oma Titi naar ´huis´.

De volgende ochtend ging ik met Eduardo en Esther naar het wereldberoemde (doe even alsof jullie het kennen) Museo de Antropologia. En toegegeven, van alle musea die ik gezien heb, was deze toch wel een van de meest indrukwekkende. Vergelijkbaar met het Tropenmuseum, maar dan veel voller van detail en gek genoeg lang niet zo´n overdaad. Het ís een museum waar je meerdere dagen over kan doen, maar ze hebben het zo opgezet dat het interessant blijft ook na de zoveelste potscherf.
Eduardo ging vervolgens uitgebreid lunchen met vrienden in Polanco en Esther en ik besloten de rust op te zoeken van het grote Chapultepec parque. En park ter grootte van Hyde parc in London, incluus een grote waterplas vol met bootjes, een zoo, een kasteel, wegen vol met marktkraampjes en achteraf gezien geen rust te bekennen. Uiteindelijk waren we gestrand vlakbij de uitgang in het gras, waar we al liggend konden genieten van de aanstormende donderwolken en veelbelovende bliksemflitsen. Op precies het juiste moment zochten we beschutting op en er volgde een regenbui, zoals ik nog niet eerder heb meegemaakt. Hagel, wind, damp en een regendichtheid dusdanig dat je geen 5 meter voor je uit kon zien. En dat een half uur lang. Reden en tijd genoeg dus voor Esther en mij om al beatboxend de Chapultepec-Rap te maken.

Eduardo pikte ons uiteindelijk op - bang om te smelten, dus dat duurde nog wel even - en we ging (weer) naar T Gallery in Condesa. We hadden afgesproken met de gothic vrienden van de week te voren. Alleen we liepen elkaar chronisch mis. Esther ontmoette een aantal leuke jonge Cubaanse bandleden en vermaakte zich kostelijk. Ik zelf ging ´vroeg´ naar huis.

Wánt zondag ging ik mee met een gyneacoloog, wie ik ken van Wing Zun class. Hij werkt elke zondag en dinsdagnacht in een Seguro Social ziekenhuis. Waar je boven aan de ladder privé-ziekenhuizen hebt en aan de bodem van de ladder de general hospitals, zitten de Seguro Social ziekenhuizen in het midden. De gewone burger, verzekerd via het werk, kan met zijn of haar gezin gebruik maken van deze middenklasse ziekenhuizen. Wauw! Wat een verschil toch al wel met Angeles del Pedregal.

De Spoed was een chaotische ruimte, waarin her en der bedden stonden met afgebladerd metale poten, waarop patiënten lagen die kreunend en steunend zelf hun infuuszakken omhoog moesten houden. Bloed en pus, doekjes, kleren en andere zooi her en der op de vloer. En een lawaai! Een chaos! Een paradijs!! Ghehehe ;-)

Ik werkte echter niet dáár, maar op de specifieke Gynaecologische&Obstetrische Spoed er naast. Even veel chaos, alleen toevallig die dag maar 2 bedden bezet. Een meisje van 16 met spontaan bloedverlies en een aanstaande mamma van 15. De bevalling van dit kind met een kind was een horror. Niet omdat haar lijfje het niet aankon -wat opzich wel een wonder was-, maar omdat al het personeel van mening was dat ze ´het duidelijk moest afleren om zwanger te worden (voorlopig)´. I paint this picture, I know, maar ik kon nauwelijks bevatten hoe dit verliep. Nauwelijks enige verdoving (vergeten de epiduraal aan te sluiten...juist?!¡¿?!), verkeerd inknippen (recht richting perineum), en manueel de baarmoeder ´legen´ na de bevalling ( dit laat ik even over aan enig ziekelijke verbeelding). Hechten gebeurde vervolgens met heel veel pijn en behoorlijk grof-zo-die-gaat en er werd nog even een spiraal geplaatst.
Al met al een wolk van een kind, 3300 gram.

Mijn laatste week Terapia Intensiva was vervolgens met name erg gezellig, doch ook leerzaam en nuttig ;-) We liggen zo waar ´vol´. en ik begin eindelijk de slag te pakken te hebben. Beetje laat....
Mijn Wing Zun klassen zijn echter voor mij niet meer mogelijk. De reden is mij veel te duister, maar kennelijk heb ik met mijn aanwezigheid in de zeer-exclusieve Casa de medicos nog al wat te weeg gebracht. Roddel en achterklap, wederom...nice!

Dinsdag ben ik met Ailyn en Esther naar yoga les geweest wat écht super zwaar was....ik ben in bochten geknoopt waarvan ik serieus dacht nooit meer uit te komen en ik heb op mijn hoofd gestaan (nee, niet met mijn voeten). Na afloop tijdens het rustmomentje kreeg ik wat reiki+ nekmassage van de leraar. Dit met name omdat het ´rustmomentje´ me even te veel werd en ik een mental breakdown had van een kwartier. Toch besefte ik mij weer dat als het ene je ontnomen wordt, je, met enig goed karma, het andere gegeven wordt. Vervolgens was er een les Zumba, waaraan Esther en ik gierend van de lach hebben meegedaan met 5 oudere dames en een overduidelijke en overactieve homo-leraar.

Vanavond ga ik met Jaime, Esther en Eduardo naar een klassiek concert, jaja! Ik ben benieuwd. Dit weekend nemen Ailyn en Rodrigo (háár echtgenote en niet míjn Ro;-) ons mee naar het familie-buitenhuisje aan een rustiek gelegen meertje in (ik moet het nog zien hier) da middle of nowhere.

Oe, en natuurlijk nu als laatste een anekdote uit mn mouw schudden....
Hmmmm.....blijkt gek genoeg nait zo makluk momenteel. Nou, dan maken we er een cliffhanger van! Jullie houden ´em van me te goed!

Jeej! Spannund! Laat van jullie horen!!

Warme knuf,

Annemieke

  • 24 Juli 2009 - 04:33

    Myrthe:

    Whahaha Zumba dat ken ik van Telsell!

  • 24 Juli 2009 - 06:37

    Wouter:

    Zo zusje, ren je jezelf niet voorbij? Klinkt weer heftig allemaal, hoop dat het geroddel niet de overhand krijgt.. Maar verder blij om te zien dat je er toch veel plezier aan beleeft! :-)
    Ikzelf vertrek over n paar uur naar Egypteuh.. maar moet eerst nog ff een verslag afmaken, sollicitatiebrief sturen, oja fuk, en nog inpakken! Kortom stressy! :-D

    Veel liefs en groetjes, bijna, uit Egypte!

    Wouter

  • 24 Juli 2009 - 11:06

    Djoelan:

    Hi Annemieke!

    Woooow, er gebeurt veel zeg, daar in Mexico-City!
    Gelukkig dat je ook nog veel plezier hebt en veel leuke dingen doet :-).
    Ik zal je binnenkort ff persoonlijk mailen!

    Veel plezier en succes met alles!

    liefs Djoel

  • 26 Juli 2009 - 12:43

    Eddy:

    Hej Annemieke,

    Jeetje, wat valt er veel te beleven daar..Ik baal er nu wel van dat ik toen die reis niet had geboekt!

    Veel plezier daar..

  • 28 Juli 2009 - 07:47

    Mama:

    ik lees de nieuwe teksten
    regelmatig nog eens
    over,zo leuk vind ik het.
    Ook de foto's zijn leuk Miek.Veel succes de eerste dagen op de seh
    en we horen wel weer.Wij gaan a.s. vrijdag naar Twijzelerheide voor de overdracht van het nieuwe huis.

  • 31 Juli 2009 - 18:46

    Opa En Elly:

    Ha Annemieke,
    Ik heb je verhaal aan de telefoon voorgelezen aan opa en we zijn er weer van onder de indruk! Wat een avonturen!
    Bij opa borrelen allemaal vragen, vragen en nog eens vragen op. Teveel om hier te noteren, maar bereid je maar vast voor!
    Groetjes en veel plezier,
    Opa en Elly

  • 04 Augustus 2009 - 10:06

    Marijnie:

    Hey tjik!

    Net terug van Tsjechie en ik val meteen in een bloederige bevalling en nare roddelbagger. Wat vreselijk zeg! Kom maar gauw uitwaaien hier aan de Oudegracht.

    Geniet van al het moois!

  • 20 Augustus 2009 - 14:09

    Ytje:

    heey annemieke,
    jammer dat je niet mee kunt doen aan de badkuipace;), misschien dat ons boot zo sterk is dat ie wel naar mexico kan komen:).Hoe is het daar?Nog steeds gezellie met Rodrigo?
    ik ga weer aan de slag met mijn onderzoek. veel plezier daar groetjes ytje

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Annemieke

Actief sinds 15 April 2009
Verslag gelezen: 295
Totaal aantal bezoekers 17237

Voorgaande reizen:

03 Juni 2009 - 15 Oktober 2009

Mexico

Landen bezocht: